Informacje o projekcie  |  Informacje o uczestnikach projektu  |  Aktualności  |  Sponsorzy  |  Kontakt  | 
         

search szukaj
 

Relacja Zbigniewa Zbigniewskiego


foto

     Trafiłem do względnie niedużej grupy samych mężczyzn stanowiących uzupełnienie - jak się później okazało - siły roboczej istniejącego na ulicy Sokołowskiej obozu przymusowej pracy. Obóz ten znajdował się na tyłach kościoła świętego Wojciecha w niewykończonych budynkach. (...) W obozie tym znajdowało się około 300 mężczyzn. Rano odbywał się apel, gdzie dzielono nas na grupy liczące od 10 do 30 osób i zabierali nas żołnierze niemieccy do przeróżnych robót - odgruzowywania ulic, przeładunku towarów, grzebania zmarłych i innych prac dla nich użytecznych. Ze względu na toczące się walki byliśmy także zmuszani do robót niebezpiecznych pod obstrzałem - budowania fortyfikacji, rozbierania barykad. Dlatego też, co jakiś czas uzupełniano stan ludzi nowymi grupami mężczyzn na miejsce rannych i poległych.
     Po upadku Powstania Warszawskiego utworzono nowy obóz pracy przymusowej na terenie wojskowym przy ulicy Puławskiej róg Rakowieckiej, gdzie i ja się znalazłem od listopada 1944 roku (dziś ulica Puławska 4). Było tu nas około dwustu mężczyzn i także byliśmy używani do różnych prac, głównie przeładunkowych na terenie Warszawy. (...)
     W dniu 15 stycznia 1945 roku zamiast - jak to codziennie bywało - do pracy, pod eskortą wojskową pospiesznie wyprowadzono z Warszawy szosą Wolską w kierunku miasta Błonia cały obóz. Była to już ucieczka Niemców z Warszawy. Maszerując dniem i nocą zdołali nas pod konwojem doprowadzić gdzieś w rejon Pawłowic. Tu pojawiły się nacierające wojska radzieckie i koniec z Niemcami. Było to 17 stycznia 1945 w mroźne południe.

 Wstecz...


 
Materiały dodatkowe
         
   
   

Copyright © Muzeum Warszawy :: 2007

   
  Projekt jest realizowany przez Muzeum Warszawy we współpracy z Archiwum Państwowym m. st. Warszawy oraz niemiecką fundację Stiftung Niedersachsische Gedenkstatten