Informacje o projekcie  |  Informacje o uczestnikach projektu  |  Aktualności  |  Sponsorzy  |  Kontakt  | 
         

search szukaj
 

Relacja Eugeniusza Spiechowicza


foto

     Urodziłem się 10 czerwca 1929 roku.
     30 września po zajęciu Żoliborza przez Niemców, wyszedłem wraz z ludnością cywilną mieszkającą w piwnicach domu, w którym leżałem oraz z moją matką, która po otrzymaniu wieści o moim zranieniu dołączyła do mieszkańców tego domu i opiekowała się mną w czasie choroby. Na prośbę mieszkańców, jeszcze przed wkroczeniem nieprzyjaciela, wraz z kolegą, z którym leżałam w jednym pokoju, schowaliśmy orzełki i opaskę. Była obawa, że Niemcy mogą zastrzelić nas i pozostałe w piwnicach osoby.
     Grenadierzy saksońscy, którzy zajęli nasz dom zachowywali się bardzo przyzwoicie, nie dopuszczając "własowców" do żołnierzy AK i ludności cywilnej. Gehenna zaczęła się w czasie pieszej wędrówki w kierunku Dworca Zachodniego, gdzie bandy oprychów w mundurach gnębiły mieszkańców Żoliborza i gwałcili kobiety. Z Dworca Zachodniego w odkrytych wagonach przetrzymano nas kilkanaście godzin (bez jedzenia i picia oraz bez możliwości załatwiania potrzeb fizjologicznych), a następnie przewieziono do obozu w Pruszkowie, gdzie spędziliśmy kilka dni. Spaliśmy tam na betonowej podłodze. Żywność otrzymywaliśmy w minimalnych ilościach. Okazjonalnie bochenek chleba na kilku osób. Kto miał naczynie, mógł otrzymać chochlę wodnistej zupy.

 Wstecz...


 
Materiały dodatkowe
         
   
   

Copyright © Muzeum Warszawy :: 2007

   
  Projekt jest realizowany przez Muzeum Warszawy we współpracy z Archiwum Państwowym m. st. Warszawy oraz niemiecką fundację Stiftung Niedersachsische Gedenkstatten