Informacje o projekcie  |  Informacje o uczestnikach projektu  |  Aktualności  |  Sponsorzy  |  Kontakt  | 
         

search szukaj
 

Relacja Henryka Piotrowskiego


Nie jestem w stanie opisać uczucia, jakiego doznałem, gdy ujrzałem ponownie Warszawę. Gdy ją opuszczałem we wrześniu 1944 r., była zniszczona i wypalona. Ale to, co ujrzałem po 2 latach, zostawiło niezatarte piętno dla barbarzyńców tego miasta, jak i dla tych, którzy umożliwili dokonać tego barbarzyństwa. Nie miałem rodziców, brat jeszcze nie wrócił z tułaczki wojennej. Dom na Bielanach zniszczony, na ulicy Fabrycznej wypalony i zburzony. Rodzina nie wykazywała chęci zaopiekowania się mną. To też zwróciłem się do Polskiego Czerwonego Krzyża o pomoc. Polski Czerwony Krzyż skierował mnie do Towarzystwa Gniazd Sierocych przy Alei Wojska Polskiego. Stąd po analizie mego życiorysu, wysłano mnie do sierocińca do Wilkowic koło Leszna Wielkopolskiego.

 Wstecz...


 
Materiały dodatkowe
         
   
   

Copyright © Muzeum Warszawy :: 2007

   
  Projekt jest realizowany przez Muzeum Warszawy we współpracy z Archiwum Państwowym m. st. Warszawy oraz niemiecką fundację Stiftung Niedersachsische Gedenkstatten