Informacje o projekcie  |  Informacje o uczestnikach projektu  |  Aktualności  |  Sponsorzy  |  Kontakt  | 
         

search szukaj
 

Relacja Jadwigi Szmidt


     Wszyscy byliśmy biedni, ale radość przetrwania dodawała sił. Rozpoczęłyśmy życie codzienne od gotowania gorącej kawy, którą sprzedawałyśmy ludziom handlującym na pobliskim bazarze. Gotowałyśmy zupy, które nosiłyśmy, zarabiając w ten sposób na skromne codzienne bytowanie.
     Wybierałyśmy drzewo ze zburzonych domów, aby ogrzać swój własny. I znowu poczułyśmy smak chleba kupionego już za pierwsze zarobione pieniądze. Brałyśmy udział w ekshumacji zwłok brata z dziedzińca własnego domu i w pogrzebie na cmentarzu powązkowskim.
     Powracały wspomnienia przeżytych dni Powstania. Wspólne dni radości z powracającymi bliskimi i znajomymi. Porządkowałyśmy dom, ponownie wędrowałyśmy po straszliwie zburzonym mieście.
     Wszyscy wiedzieliśmy, że miasto żyje i my je odbudować musimy tak jak odbudowaliśmy własne zrujnowane domy. Dni biegły szybko. Nie było czasu na rozpamiętywanie. Trzeba było pracować w ciężkim trudzie dla siebie i dla innych. Tu liczyła się każda godzina. Zaczął się wyścig pracy, wyścig z czasem, który pracował tylko na naszą korzyść, a potem pierwsza praca w otwieranych żoliborskich sklepach. Zostałam ekspedientką i rozdzielałam przydziały towarów na kartki.

 Wstecz...


 
Materiały dodatkowe
         
   
   

Copyright © Muzeum Warszawy :: 2007

   
  Projekt jest realizowany przez Muzeum Warszawy we współpracy z Archiwum Państwowym m. st. Warszawy oraz niemiecką fundację Stiftung Niedersachsische Gedenkstatten