Informacje o projekcie  |  Informacje o uczestnikach projektu  |  Aktualności  |  Sponsorzy  |  Kontakt  | 
         

search szukaj
 

Relacja Julii Tazbir z d. Ehrenfeucht


Ja zauważyłam grupę idącą, a w niej rodzinę i nawet próbowałam machać do nich, że jesteśmy, ale mama nie odebrała sygnału i oni szli dalej. Znaleźliśmy się na Dworcu Zachodnim i Niemcy dopychali transport. A ja znowu do tego esesmana: „Mutter warten", że my tu zostaniemy. On się znowu zgodził, ale ja pomyślałam sobie, nie, drugi się nie zgodzi. Wleźliśmy w jakiś kąt i schowaliśmy się. Po jakimś czasie dotarła  rodzina i byliśmy razem. Potem pojechaliśmy do Pruszkowa.
A jechaliście do Pruszkowa pociągiem towarowym, czy to był taki elektryczny?
    
To był elektryczny pociąg, może częściowo był skład towarowy, ale w każdym razie pamiętam jakiś kombinowany. Myśmy trafili do normalnego wagonu normalnego i po czym mama nadała karteczkę do wuja w Tworkach, że jesteśmy i jedziemy. Wuj przez swojego Niemca dyrektora załatwił nam zwolnienie.
A byliście już wtedy w Pruszkowie?
    
Myśmy tam jedną noc przebyli.
Jaka tam była sytuacja w tym momencie? Czy widziała Pani jakieś selekcje?
    
Nie. Tam był totalny bałagan. Funkcjonował Czerwony Krzyż, który nawet jakieś jedzenie organizował i coś dostarczał. Poza tym wystawiał takie zaświadczenie o niezdolności do pracy, co nie do końca skutkowało zwolnieniem z obozu.
Czyli odbywały się jakieś selekcje osób, które tam dochodziły?
    
Tak. Z tym, że teoretycznie tam było pięć albo sześć hal produkcyjnych. Na pewno tam, gdzie siedzieliśmy, to była hala piąta i teoretycznie ta „piątka" była przeznaczona dla rodzin niezdolnych do pracy, a pozostałe dla zdolnych do pracy, ale to okazało się być nieprawdą. Było, jak się zdarzyło. Rzeczywiście wuj przyszedł do nas pod tę bramę z przepustkami niemieckimi i podpisem swojego dyrektora i myśmy wtedy wyszli. Przy czym było jakoś tak, że na dwie raty. To znaczy najpierw myśmy wyszli, czyli kobiety i dzieci, a dopiero następnego dnia stryj i wuj.

 Wstecz...


 
Materiały dodatkowe
         
   
   

Copyright © Muzeum Warszawy :: 2007

   
  Projekt jest realizowany przez Muzeum Warszawy we współpracy z Archiwum Państwowym m. st. Warszawy oraz niemiecką fundację Stiftung Niedersachsische Gedenkstatten